UIT DE FONOGRAAF VERVLOEIDE LANDSCHAPPEN

VOCAALLAB IN HET ORGELPARK


Renske Vrolijk evoceert met haar nieuwste creatie After dinner toast de avond van 5 oktober 1888, waarop Thomas Edison aan een select publiek zijn nieuwste uitvinding voorstelt: de fonograaf. Vanaf dit moment kunnen niet alleen beelden worden bewaard voor het nageslacht, maar ook klanken. Componiste Vrolijk vervlecht verleden en heden enerzijds door VOCAALLAB en harmoniumspeler Dirk Luijmes de reacties op deze nieuwste uitvinding live te laten vertolken. Anderzijds legde ze met hen fragmenten op wascilinder vast, die afgespeeld zullen worden op de fonograaf. Tegelijkertijd klinkt vanuit 1912 The lost chord, gezongen door Enrico Caruso. Ook de componist Arthur Sullivan is hoorbaar met zijn bedenking over de fonograaf: I am astonished… and terrified at the thought that so much hideous and bad music may be put on record forever.

After dinner toast /Renske Vrolijk

Met Edison’s uitvinding ging men beroemdheden op was opnemen en stopte deze cilinders in verzegelde blikken, om ze te bewaren voor de mensen die honderd jaar later zouden leven. Maar wat verwachtten die mensen van het jaar 2000? Hoe zag de toekomst er in hun beleving uit? Had men zich ooit kunnen voorstellen dat de technische evolutie in geluidsvastlegging zo’n vaart zou nemen in de voorbije eeuw? Zozeer dat hun wascilinders eerder antieke curiosa zijn geworden? Had men ooit kunnen bedenken dat er zo’n grote muzikale smaakverschuiving zou kunnen plaatsvinden gedurende deze honderd jaar?

Met deze opgeworpen vragen in gedachten, laat VOCAALLAB u zes componisten uit deze nieuwe eeuw horen. De jongste van hen, Anne Korsun, creëert een klanklandschap dat de subtiele grens van ruis en klank omtovert in een immens en oneindig landschap met een steeds veranderende horizon. De oudste componist, Roderik De Man, laat in zijn compositie de Koerdische, jonge violist Hawar Tawfiq zijn verhaal vertellen: hoe hij voor zijn liefde voor muziek en een moslimmeisje Irak heeft moeten achterlaten. De Amerikaanse Jacob Adler creëert een op de Indische muziekwereld geïnspireerde nieuwe raga waarin genieten van de rijkdom van klank en ritmische precisie centraal staan. Daan Janssens laat de spannende verhouding tussen stilte, muziek en klank vibreren in het luchtruim.  Raphaël Cendo, de meest gevraagde componist van de Franse hedendaagse muziekscène, laat Edgar Allan Poe’s gedicht Shadow in een klankwereld die rechtstreeks vanuit de onderwereld lijkt op te borrelen, weerklinken. Hij ontwikkelt een uniek klankpalet dat zowel onderaards als bovenaards klinkt. Tenslotte keert Luc Brewaeys met zijn solowerk voor mezzosopraan terug naar de pure stem die wordt ondersteund op twee crotales tijdens het vertolken van Shakespeare’s sonnet Speechless song, being many, seeming one.

Wellicht is het Shakespeare die zowel ons als de mensen uit de tijd van de fonograaf een mooi antwoord geeft: Sing this to thee:‘thou single wilt prove none.’

Cast
Angela Postweiler - sopraan
Elsbeth Gerritsen - mezzosopraan
Els Mondelaers - mezzosopraan
Steven van Gils - tenor
Ludovic Provost - bas-bariton
Maciej Straburzynski - bas-bariton
Dirk Luijmes - harmonium
Wouter Snoei - sound engineer
Jeroen Smith - light design

FOTO

TOURDATA

17 september 2011